დიაგნოზი “კიბო”

გადავწყვიტე, მარტოდ წავსულიყავი…მოსაცდელი სავსე დამხვდა,ყველა ექოსკოპიის კაბინეტთან იყო ,რიგი დავიკავე და კედელს მივეყრდენი,უსაშველო,რომ მჭირს ექიმის გარეშეც ვხვდები..(.ნეტა ნაცნობი არავინ შემხვდეს) ერთმანეთის ამბებს ვისმენთ…სამ საათიანი ლოდინის შემდეგ, ჩემი რიგიც დგება…ექიმი მონაცემებს იწერს,ღირებულებას ვიხდი და მერე ვწვები ტახტზე…-“ეს შეიძლება აფრიკის, რომელიმე კუნძულის მცხოვრებს დამართნოდა!” “კი, მაგრამ სად იყავით აქამდე?”მერე ქირურგს ურეკავს:”მოდი განსაკუთრებული, შემთხვევაა…”
ეტყობა არ ეცალა ქირურგს და არ მოსულა..მერე ცდილობს დამამშვიდოს, თუმცა არაფერი მჭირს დასამშვიდებელი,რადგან თვით ყველაზე უარესისთვის მზად ვიყავი…
ქირურგის კაბინეტთან სკამზე ვჯდები…ისეთი გასაცოდავებული ვარ ჩემი თავი მებრალება…”მე მელოდებით?”-შევდივარ ექიმთან და ექოსკოპიის პასუხს ვაწვდი, ჩამოვჯექი…”კარები დახურეთ” ვდგები და ვხურავ კარებს, საკმარისია მუცელზე ხელით შემხებოდა და გადაწყვეტილებას იღებს: ონკოლოგიურში! თქვენ გიგანტური კისტომა გაქვთ და ოპერაცია სასწრაფოდ გჭირდებათ! -თქვენ, არ გამიკეთებთ? ხავს ვებღაუჭები…-ვნახოთ, მოიყვანეთ მეუღლე, შვილები და გადავწყვიტოთ…1200 ლარი ღირს ეს ოპერაცია”,ეტყობა ძალიან საბრალო გამომეტყველება მქონდა..(1200 ლარი ჩემს ოჯახისთვის დიდი თანხა იყო მაშინ…მხოლოდ მეუღლე მუშაობდა, ორი სტუდენტი შვილი…) მერე , მეორე ოთახში შევყევარ სადაც ,ქალები რამდენიმე ქალი უზის მაგიდას, მათ უხსნის, რომ სასწრაფოდ საოპერაციო ვარ,რადგან მუცელი სავსე მაქვს სიმსივნით..გადაპრანჭული ქალები თავებს აკანტურებენ და ნწუ, ნწუს იძახიან…მოვდივარ ქუჩაში განადგურებული და სრულიად უიმედო…”რა ეშველებათ ჩემს შვილებს?!” “სად იშოვის ჩემი საბრალო ქმარი ამ თანხას?” და კინო კადრივით გაირბინა მთელმა ჩემმა განვლილმა ცხოვრებამ…

Advertisements

2 responses to this post.

  1. ((((((((((((((((((((( ეს შენზეა? ეხლა როგორ ხარ?

  2. როგორ მახსოვს, პაპ–ტესტის ანალიზის პასუხებს რომ ველოდებოდი, რა საშინელებებს აღარ ვფიქრობდი, საშინელი შეგრძნებაა 😦 ეს ნამდვილი ამბავია?

დისკუსია დახურულია.

%d bloggers like this: