დედის მონატრება…

ეს,მერამდენედ მოვიდა აპრილი უშენოდ…

აპრილის თვეში საოცრად ცხელი ამინდები დაიჭირა, უცებ გაიფოთქა ბაღში
ხეხილი, შენ საწოლში წევხარ დაპატარავებული და საოცრად სევდიანი, მხოლოდ ჩვენ დანახვაზე უღონოდ იღიმები.
ნახე, როგორ უცებ აყვავდა ხეები? მანიშნებ ჩვენ პატარა ბაღზე სადაც ყველა ნერგი შენი დარგულია და ნახარებია, გიღიმი და გული ასიამოდ მეკუმშება, მაშინაც ასე გადარევით ყვაოდა , როცა მამა წავიდა ჩვენგან…გეფერები და განუგეშებ დედა, რომ მალე კარგად იქნები, იმედს არ კარგავ დედა, მაგრამ .ესეც ალბათ ჩვენს გასამხნევებლად.ახლა ჩვენ ძველ სახლში ჩემი თვალ ცრემლიანი დაიკო ღა დარჩა,მარტოდ შენს სურათს მიჩერებული ყოველ წუთს გეფერება და გეჩურჩულება.გადიან წლები და ვბერდებით დები…..კვლავ უსაშველოდ, გვაკლიხარ და გვენატრები დედა…..

Advertisements
%d bloggers like this: