netochka3

დიდი ხანია,აღარაფერი დამიწერია…ქეთუსისგან ნასწავლი დაკონსპექტებული რვეულიც სადღაც დამეკარგა….მაგრამ ვცდი,იქნებ შევძლო.-სამსახური დავიწყე,უკვე მეათე თვეაა…ძალიან დაკავებული ვარ.-აღარ ვარ დამოკიდებული ინტერნეტზე,განვიკურნე. მენატრება ძველებური ყოფა.აღარავის ვახსოვარ…აღარავინ მკითხულობს,მაგრამ ამ ყველაფერს აქვს ერთი დადებითი,გავიცანი ჩემი პატარა ქალაქის ცნობილი ადამიანები,საჩუქარიც კი მივიღე მათგან…საკუთარი წიგნები მაჩუქეს…მასთან ერთად დიდი სიხარული,როგორია,შენთვის საყვარელი მწერალი,რომ გაჩუქებს?-მე კი მათ დანახვისას მუდამ მახსენდება სტროფები მათი ლექსებიდან…დეკემბერი, დეკემბერი,
ვაი, უკვე ვეღარ ვშველი
უკანასკნელ მოფარფატე ფოთოლს…

შენ მისამართს ისევ ვეძებ,
შემოდგომის ყვითელ გზებზე,
ალბათ, მალე თეთრი სევდა მოთოვს…
….”შევთანხმდით,აღარ დაგირეკავ…
შევთანხმდით აღარ მოგწერ…”-მე ხომ ერთი დღეც არ ვყოფილვარ პოეზიის გარეშე.გმადლობთ.

Advertisements
%d bloggers like this: